Alarmi i madh i basketbollit shqiptar: Kush mban përgjegjësi për turpin e Kombëtares U20? Nga Albano Kolonjari

Kjo nuk është thjesht një paraqitje e dobët sportive. Kjo është një kambanë alarmi për gjendjen dramatike të basketbollit të femrave në Shqipëri.

Në FIBA U20 Women's EuroBasket 2026 Division B, Shqipëria u mposht:

🇬🇷 Greqia 106–43 (-63) 🇦🇿 Azerbajxhani 88–60 (-28) 🇮🇪 Irlanda 112–44 (-68)

Bilanci përfundimtar është tronditës: 147 pikë të shënuara, 306 të pësuara dhe një diferencë prej -159 pikësh, duke e mbyllur Grupin A në vendin e fundit me tre humbje në po aq ndeshje.

Kjo nuk është më çështje rezultatesh

Humbjet janë pjesë e sportit. Çdo ekip humbet.

Por kur një kombëtare humbet me 63 pikë, një ditë më pas me 28 pikë dhe më pas pëson një tjetër disfatë me 68 pikë, problemi nuk është më teknik apo taktik. Problemi është strukturor.

Në asnjërën nga tre ndeshjet Shqipëria nuk arriti të ishte konkurruese. Përballë Greqisë nuk udhëhoqi asnjë sekondë. Përballë Azerbajxhanit nuk e mori kurrë avantazhin. Ndërsa ndaj Irlandës rezistoi vetëm pak minuta, për t'u shpërbërë plotësisht në vazhdim.

Kur një ekip pëson mbi 100 pikë në një ndeshje ndërkombëtare dhe shënon vetëm 44, nuk mund të flitet më për një ditë të keqe. Flitet për një sistem që nuk po funksionon.

Ku është problemi?

Pyetja që duhet të bëjnë të gjithë është e thjeshtë:

Si arriti basketbolli shqiptar i femrave në këtë nivel?

A mungon puna me moshat?

A mungon kampionati cilësor?

A mungojnë trajnerët e specializuar?

A mungon financimi?

A mungon vizioni?

Apo mungon përgjegjësia?

Sepse rezultatet nuk gënjejnë.

Një diferencë prej 159 pikësh në vetëm tre ndeshje nuk është rastësi. Është pasqyra e një sistemi që prej vitesh nuk po prodhon lojtare të gatshme për nivelin europian.

Kush mban përgjegjësi?

Kur fiton, meritat ndahen nga të gjithë.

Kur humbet në këtë mënyrë, përgjegjësia nuk mund t'u lihet vetëm vajzave që dolën në parket.

Basketbollistet e reja nuk krijuan vetë këtë realitet.

Ato janë produkti i një sistemi.

Prandaj pyetjet duhet t'u drejtohen drejtuesve të basketbollit shqiptar.

Çfarë është bërë gjatë viteve të fundit për zhvillimin e basketbollit të femrave? Sa investohet realisht në akademi? Sa klube punojnë seriozisht me vajzat? A ekziston një strategji kombëtare për zhvillimin e këtij sporti?

Nëse përgjigjet mungojnë, atëherë edhe rezultatet janë të pritshme.

Nuk mjafton të marrësh pjesë

Shpesh dëgjojmë se "rëndësi ka pjesëmarrja".

Jo.

Në sportin profesionist rëndësi ka progresi.

Kur diferencat rriten çdo vit, kur kombëtaret e tjera ecin përpara dhe Shqipëria mbetet në vend, atëherë pjesëmarrja nuk është më sukses.

Është një sinjal se diçka duhet të ndryshojë urgjentisht.

Basketbolli i femrave meriton më shumë

Shqipëria ka pasur emra të mëdhenj në historinë e basketbollit. Ka pasur traditë, pasion dhe tifozë.

Sot, megjithatë, realiteti është krejt ndryshe.

Nëse nuk investohet seriozisht te moshat, te trajnerët, te infrastruktura dhe te kampionatet e vajzave, këto rezultate do të vazhdojnë të përsëriten.

Kritika nuk bëhet për të ulur askënd.

Kritika bëhet sepse basketbolli shqiptar meriton më shumë.

Kombëtarja U20 nuk duhet të jetë simbol i humbjeve rekord, por i shpresës për të ardhmen.

Për këtë arsye, pas këtij Kampionati Europian, është koha që drejtuesit e basketbollit shqiptar të dalin publikisht dhe të shpjegojnë se cili është plani për ta nxjerrë basketbollin e femrave nga kjo krizë e thellë.

Sepse rezultatet flasin vetë.

Dhe ato janë të pamëshirshme.