BRATU ME VALIXHE NË DORË? TIFOZËT KËRKOJNË LARGIMIN, PARTIZANI NUMËRON VETËM KATËR PIKË

Humbja 1–3 ndaj Tiranës e ka rënduar edhe më shumë situatën te Partizani dhe ka vendosur trajnerin Florin Daniel Bratu përballë kërkesave për largim. Derbi ishte mundësia për të ndryshuar atmosferën dhe për t’u dhënë tifozëve një arsye për të besuar. Por përfundoi me një tjetër zhgënjim.

Një fitore, një barazim dhe katër humbje. Katër pikë nga 18 të mundshme. Bilanci pas gjashtë ndeshjeve është i pamjaftueshëm për një klub me historinë dhe pretendimet e Partizanit.

Bratu është tashmë përballë një pyetjeje që kërkon përgjigje: a ka ende mundësi ta nxjerrë skuadrën nga kjo ecuri, apo ka ardhur koha të bëjë valixhet?

Në prononcimin pas derbit, trajneri rumun foli për fillimin e vështirë të kampionatit, rastet e humbura, problemet mbrojtëse dhe zgjedhjet taktike. Ai pranoi përgjegjësinë dhe la të hapur diskutimin për të ardhmen e tij.

“Nuk kemi një start të mirë të kampionatit”

Bratu e nisi analizën duke kujtuar kartonët e kuq në dy ndeshjet e para dhe vështirësitë për të gjetur ekuilibrin:

“Është shumë e vështirë se nëse do bëj një kujtesë të vogël, e nisëm me Teutën me të kuq, me Laçin përsëri me të kuq, nuk kemi një start të mirë të kampionatit. Pas kësaj kemi vështirësi të gjejmë balancë si skuadër. Fituam ndaj Vllaznisë por nuk është mjaftueshëm, edhe sot mendoj se meritonim më shumë.”

Përjashtimet mund të kenë ndikuar në nisjen e kampionatit. Por pas gjashtë ndeshjeve, Partizani duhet të tregojë se ka nxjerrë mësime nga vështirësitë e para. Fitorja ndaj Vllaznisë mbeti një sukses i izoluar, pa vazhdimësinë që skuadrës i nevojitej.

Tri raste në barazim dhe një derbi i humbur

Sipas trajnerit, Partizani pati mundësi të ndryshonte rrjedhën e derbit kur rezultati ishte 1–1.

“Ne humbëm tre raste shumë të mira kur rezultati ishte 1-1, jemi edhe pa fat, por rezultati përfundimtar është kundër nesh.”

Rastet e humbura janë pjesë e analizës së ndeshjes. Megjithatë, kur një skuadër numëron katër humbje në gjashtë takime, shpjegimi nuk mund të mbështetet vazhdimisht te fati. Efikasiteti përpara portës dhe reagimi pas mundësive të shpërdoruara janë gjithashtu pjesë e punës së ekipit.

Bratu mbron ndërtimin nga prapavija

Trajneri rumun nuk e konsideron daljen me top nga mbrojtja si problemin kryesor të Partizanit:

“Ne punojmë me këtë mënyrë loje sepse kemi cilësi dhe nuk është se humb shumë topin duke luajtur me topin nga mbrapa. Por nuk mendoj se është problem i Partizanit në këtë moment.”

Bratu beson te cilësitë e grupit për të zbatuar këtë mënyrë loje. Por ndërtimi i aksionit duhet të shoqërohet me siguri kur humbet topi. Një skuadër që kërkon të kontrollojë lojën duhet të jetë e organizuar edhe për të ndalur kundërsulmet.

Pikërisht këtu trajneri identifikoi një nga mangësitë e derbit:

“Nuk gjetëm zgjidhje për t’i bllokuar lojtarët kundërshtarë në tranzicion. Bëmë një gabim dhe pësuam gol mbrapa.”

Ky pranim kërkon një përgjigje konkrete në fushë: distanca më të kontrolluara mes reparteve, mbulim dhe reagim më të shpejtë pas humbjes së topit.

“Punojmë, punojmë, punojmë”, por kthesa mungon

Pjesa më domethënëse e prononcimit ishte pranimi se puna e zhvilluar nuk po jep atë që trajneri pret:

“Për këtë arsye jam shumë i mërzitur, sepse punojmë, punojmë, punojmë, por deri tani ekipi nuk tregon shumë gjëra në lojë në këtë moment. E di që jam përgjegjësi unë për këtë, por do të mendojmë për ndeshjen e ardhshme.”

Bratu pranon përgjegjësinë. Tani mbetet të shihet çfarë do të ndryshojë. Kalimi i vëmendjes te ndeshja e ardhshme është i natyrshëm, por Partizani ka nevojë për korrigjime të dukshme në organizim dhe rezultate.

Problemet fizike të Aliut dhe zgjedhja për Hjumën

Trajneri shpjegoi edhe arsyetimin pas një prej vendimeve të tij gjatë takimit:

“Aliu kishte probleme fizike dhe më pas vendosa që Hjumën është më mirë të luajë mes linjave, të marrë topin dhe të shkojë në driblim. Ky ishte mendimi im në ato momente.”

Pra, sipas Bratut, gjendja fizike e Aliut ndikoi në zgjedhjen taktike, ndërsa aktivizimi i Hjumës mes linjave synonte të krijonte hapësira përmes marrjes së topit dhe driblimit.

Ky shpjegim ndihmon për të kuptuar vendimin e trajnerit. Efekti i tij, megjithatë, duhet vlerësuar në raport me lojën dhe rezultatin përfundimtar.

Trembëdhjetë gola të pësuar: mbrojtja në alarm

Sipas bilancit të gjashtë ndeshjeve të paraqitura, Partizani ka shënuar 8 gola dhe ka pësuar 13, me një golaverazh prej −5. Më shumë se dy gola të pësuar mesatarisht për ndeshje tregojnë vështirësi serioze në organizimin mbrojtës.

Pas fitores ndaj Vllaznisë kanë ardhur tri humbje radhazi:

Partizani–Dinamo City 2–4

Egnatia–Partizani 2–1

Partizani–Tirana 1–3

Janë nëntë gola të pësuar në vetëm tri ndeshje. Fitorja në Shkodër nuk u kthye në pikënisjen e një ecurie të qëndrueshme.

I pyetur për golat e pësuar në këto gjashtë javë, Bratu u përgjigj:

“Janë shumë. Këto janë zgjidhjet që kam në këto momente, ky është grupi, lojtarët tanë. Nuk mund të marrim të tjerë. Ky është grupi dhe në këtë moment uroj të tregojmë më mirë sesa sot.”

Deklarata e zgjeron përgjegjësinë edhe te drejtuesit që kanë ndërtuar skuadrën. Nëse grupi ka mangësi, duhet të shpjegohet si u krijuan dhe si mund të korrigjohen. Edhe lojtarët duhet të përgjigjen për paraqitjet e tyre.

Megjithatë, trajneri ka detyrën të nxjerrë më të mirën nga futbollistët që ka. Deri tani, rezultatet tregojnë se Partizani nuk po arrin të gjejë vazhdimësi dhe siguri.

“Dua të them shumë, shumë gjëra”

Pas humbjes në derbi, Bratu pranoi se ishte emocional dhe se preferonte ta vazhdonte analizën me futbollistët të nesërmen:

“Të shohim, tani jam emocional dhe pas kësaj ndeshjeje dua të them shumë, shumë gjëra, por mendoj se është më e dobishme të flas për gjërat taktike me djemtë në dhomat e zhveshjes ditën e nesërme.”

Trajneri zgjodhi të mos e shpaloste të gjithë analizën në momentin e zhgënjimit. Biseda me skuadrën mund të ndihmojë për të sqaruar gabimet, por vlera e saj do të matet me reagimin në ndeshjet që vijnë.

Dorëheqja mbetet një çështje e hapur

Bratu nuk njoftoi dorëheqjen pas derbit. Përgjigjja e tij, megjithatë, la të hapur diskutimin për të ardhmen:

“Është shumë pak për ne, 4 pikë pas 6 ndeshjesh. Të shohim çfarë do të ndodhë në këto ditë. Është e qartë që të gjithë janë të mërzitur dhe duhet ta kalojmë këtë natë dhe të jemi më të qartë nesër, të ulemi në tavolinë dhe të flasim për realitetin me ekipin, me administratorët.”

Ai shtoi:

“Janë shumë gjëra për të cilat duhet të flasim dhe t’i rregullojmë. Kjo është ajo që dua të them tani. Është shumë e vështirë të flas, sepse e di se është shumë e rëndësishme për tifozët. Jam i mërzitur që nuk morëm një fitore sot.”

Kështu, “Bratu me valixhe në dorë” mbetet një metaforë për pasigurinë e pozicionit të tij. Deklarata nuk përmban një vendim të konfirmuar për largim. Ajo përmban pranimin e një bilanci të pamjaftueshëm dhe nevojën për një diskutim me drejtuesit.

Partizani ka nevojë për një vendim

Kërkesat e tifozëve për largimin e trajnerit burojnë nga zhgënjimi i rezultateve dhe pesha e humbjes në derbi. Një klub si Partizani nuk mund të pajtohet me vetëm katër pikë pas gjashtë ndeshjeve.

Ndryshimi i trajnerit nuk i zgjidh automatikisht të gjitha problemet. Drejtuesit duhet të shqyrtojnë edhe ndërtimin e skuadrës, ndërsa lojtarët duhet të marrin përgjegjësi për atë që japin në fushë. Por vazhdimi me Bratun kërkon argumente bindëse se ai mund ta ndryshojë këtë ecuri.

Dorëheqja do të ishte një akt përgjegjësie nëse trajneri nuk beson më se mund të sjellë kthesën. Nëse ai beson se mundet, drejtuesit duhet të vlerësojnë mbi çfarë mbështetet ky besim.

Fanella e kuqe kërkon më shumë se premtime pas çdo humbjeje. Tifozët presin një skuadër që lufton, që mbrohet dhe që fiton.

Pas një fitoreje, një barazimi dhe katër humbjeve, qëndrimi ynë është i qartë:

Bratu, është koha për dorëheqje!