Egnatia nuk është e jotja!

Sa herë që futbollistët e Celjes shënuan, por edhe gjatë disa ndërhyrjeve të diskutueshme, nga sektorë të caktuar të tribunave në “Arena Egnatia” u hodhën në fushë sende të ndryshme: shishe uji, çakmakë, monedha dhe objekte të tjera.

Kjo nuk është mënyrë për të mbështetur një skuadër. Ky nuk është pasion. Ky është një veprim i papërgjegjshëm, i turpshëm dhe i dëmshëm për klubin që pretendon se do.

Nëse nuk i kontrollon dot nervat, qëndro në shtëpi dhe shikoje ndeshjen në televizor. Thyej televizorin tënd, pjatat e tua apo çfarëdo që të përket ty. Por nuk ke asnjë të drejtë të shkosh në stadium, të rrezikosh futbollistët kundërshtarë dhe të dëmtosh financiarisht e sportivisht Egnatian.

Po godet Egnatian, jo kundërshtarin

Ti që hedh një shishe, një çakmak apo një monedhë në fushë, nuk po godet vetëm futbollistin kundërshtar. Në të vërtetë, po godet Egnatian.

Po godet djersën e futbollistëve që stërviten çdo ditë. Po godet punën e trajnerit Nevil Dede dhe të stafit të tij. Po godet investimin e drejtuesve të klubit. Po godet tifozët e vërtetë, të cilët shkojnë në stadium për të mbështetur skuadrën dhe jo për ta dëmtuar atë.

Ti nuk paguan gjobat që mund të vendosë UEFA. Ato para dalin nga buxheti i klubit dhe nga xhepi i presidentit të Egnatias. Janë para që mund të përdoreshin për lojtarë, për akademinë, për përmirësimin e kushteve apo për zhvillimin e klubit.

Për shkak të veprimeve të disa personave, UEFA mund ta gjobisë klubin, të mbyllë pjesërisht tribunat ose, në rast përsëritjeje dhe shkeljesh më të rënda, ta detyrojë Egnatian t’i zhvillojë ndeshjet pa tifozë.

Në atë rast, mijëra mbështetës të pafajshëm mund të humbasin mundësinë për ta parë skuadrën e tyre. Dhe e gjithë kjo vetëm sepse disa njerëz nuk dinë ta kontrollojnë veten për 90 minuta.

Egnatia nuk është prona jote

Egnatia nuk është prona e atij që hedh sende në fushë. Nuk është lodra jote dhe as vendi ku mund të shfrysh problemet personale.

Egnatia u përket futbollistëve që derdhin djersë në fushë, stafit që punon çdo ditë, drejtuesve që investojnë dhe të gjithë tifozëve që e mbështesin me qytetari.

Në arenën ndërkombëtare, Egnatia nuk përfaqëson vetëm Rrogozhinën. Ajo përfaqëson futbollin shqiptar, Shqipërinë dhe kulturën tonë.

Ne nuk e kemi traditë që mikun ta presim me gurë, shishe, monedha apo çakmakë. Mund ta duam fitoren, mund të protestojmë për një vendim të gjyqtarit dhe mund ta mbështesim me zjarr skuadrën tonë, por nuk kemi të drejtë të rrezikojmë shëndetin e askujt.

Kundërshtari duhet mposhtur me futboll, jo me sende të hedhura nga tribunat.

Pasioni nuk është justifikim për dhunën

Shpesh dëgjojmë shprehjen: “E bëri nga pasioni.” Jo! Pasioni nuk është justifikim për dhunën, mungesën e edukatës apo dëmtimin e klubit.

Tifoz është ai që këndon, brohoret dhe qëndron pranë skuadrës edhe kur ajo pëson gol. Ai që hedh objekte në fushë nuk po e ndihmon ekipin. Përkundrazi, po e tradhton atë.

Një shishe e hedhur mund të plagosë një futbollist, një arbitër, një pjesëtar të stafit apo edhe një fëmijë pranë fushës. Një monedhë apo një çakmak mund të shkaktojë pasoja shumë më të rënda nga sa mendon personi që e hedh.

Stadiumi nuk është zonë pa ligj dhe bileta nuk të jep të drejtën të bësh çfarë të duash.

Ligjet ekzistojnë, por duhet të zbatohen

Në Shqipëri ekzistojnë ligje dhe masa ndëshkuese për dhunën dhe sjelljen e papërshtatshme në aktivitetet sportive. Problemi është se, si në shumë raste të tjera, ato nuk zbatohen me vendosmërinë e nevojshme.

Kamerat e sigurisë duhet të përdoren për identifikimin e personave që hedhin sende në fushë. Ata duhet të largohen menjëherë nga stadiumi, të përballen me ligjin dhe t’u ndalohet hyrja në aktivitetet sportive.

Nuk është e drejtë që klubi dhe mijëra tifozë të ndëshkohen vazhdimisht, ndërsa personi përgjegjës të kthehet i qetë në stadium për ta përsëritur të njëjtin veprim.

Klubi, policia dhe organizatorët duhet të bashkëpunojnë. Pa identifikim, ndëshkim dhe ndalim hyrjeje, këto skena do të vazhdojnë.

Shqipëria përsëri përpara Komisionit të Disiplinës

Është e turpshme që emri i një klubi shqiptar të përfundojë përsëri në raportet disiplinore të UEFA-s për të njëjtën arsye: hedhje objektesh, sjellje të papërshtatshme dhe mungesë kontrolli në tribuna.

Sa herë duhet të gjobiten klubet shqiptare që ta kuptojmë? Sa stadiume duhet të mbyllen? Sa tifozë të pafajshëm duhet të mbeten jashtë për shkak të disa personave?

Në vend që të flitet për futbollin, golat dhe paraqitjen e Egnatias, rrezikojmë të flasim për raportin e delegatit, hetimin disiplinor dhe masën e mundshme të UEFA-s.

Kjo nuk është dashuri për klubin. Është dëmtim i qëllimshëm ose papërgjegjshmëri e pafalshme.

Mbështete Egnatian, mos e dëno!

Egnatia po përpiqet të shkruajë historinë e saj në Europë. Futbollistët luftojnë në fushë, stafi punon dhe drejtuesit investojnë për ta çuar klubin sa më larg.

Askush nga tribuna nuk ka të drejtë ta shkatërrojë këtë punë me një veprim të pamenduar.

Prandaj, mesazhi për këdo që hedh sende në fushë është i qartë:

Egnatia nuk është e jotja!

Nuk ke të drejtë të godasësh mbi djersën e futbollistëve, punën e stafit, investimin e drejtuesve dhe dashurinë e tifozëve të vërtetë.

Nëse e do Egnatian, mbështete. Nëse nuk di të sillesh, mos shko në stadium. Sepse një tifoz i vërtetë e mbron skuadrën e tij — nuk e gjobit, nuk ia mbyll stadiumin dhe nuk ia turpëron emrin në Europë.