Individualizmi është pjesë e amatorizmit, jo e profesionalizmit: Egnatia e humbi vetë ndeshjen

Egnatia ishte shumë pranë një rezultati historik, por nuk arriti ta kalonte pengesën Lillestrøm për të siguruar kualifikimin në Europa League. Kampionët e Shqipërisë nuk u eliminuan sepse ishin inferiorë. Përkundrazi, statistikat tregojnë se krijuan më shumë se kundërshtari.

Egnatia realizoi 22 tentativa kundrejt 15 të Lillestrøm-it. Të dyja skuadrat regjistruan nga katër goditje në portë, ndërsa rrogozhinasit patën edhe shtatë tentativa jashtë saj. Por në futboll nuk mjafton të krijosh. Duhet të dish të marrësh vendimin e duhur dhe ta dërgosh topin në rrjetë.

Egnatia pati mundësi të shënonte golin e dytë, por në disa raste lojtarët zgjodhën zgjidhjen individuale në vend të pasimit për shokun e skuadrës. Në raste të tjera, përfundimi i aksionit ishte i nxituar dhe amator për nivelin e një ndeshjeje kaq të rëndësishme europiane.

Kjo ishte një ndeshje që Egnatia e kishte nën kontroll, por në fund e humbi vetë.

Sota ndezi ëndrrën historike

Lillestrøm u përpoq të kontrollonte fillimin e takimit, por pa krijuar rrezik të madh për portën shqiptare. Egnatia qëndroi e organizuar dhe goditi në minutën e 33-të.

Pas një topi të ardhur nga këndorja, Eljon Sota u tregua i saktë dhe shënoi golin e avantazhit. Ishte një gol historik që e afroi Egnatian me kualifikimin dhe e bëri skuadrën e Nevil Dedes të ëndërronte.

Rrogozhinasit e nisën mirë edhe pjesën e dytë. Loukil dhe Albanese patën mundësi për të shënuar golin e dytë, ndërsa Egnatia vazhdoi të krijonte më shumë se kundërshtari.

Shifrat e UEFA-s e konfirmojnë këtë: 22 tentativa për Egnatian, kundrejt 15 të Lillestrøm-it. Megjithatë, vetëm katër goditje përfunduan në portë. Kjo tregon se skuadra shqiptare arriti deri në zonat e rrezikshme, por nuk pati qetësinë dhe saktësinë e duhur në momentin përfundimtar.

Kur nuk pason, dëmton të gjithë skuadrën

Në disa prej rasteve të krijuara, pasimi për një shok më të pozicionuar mund ta kishte mbyllur ndeshjen. Por u preferua goditja personale ose mbajtja e tepërt e topit.

Pikërisht këtu qëndron ndryshimi ndërmjet dëshirës për t’u bërë hero dhe profesionalizmit të vërtetë.

Hero nuk bëhesh duke kërkuar golin personal në çdo aksion. Hero bëhesh pas përfundimit të 90 minutave, kur skuadra ka fituar dhe është kualifikuar. Dhe në futboll, heroizmi ndërtohet si ekip, jo si individ.

Individualizmi është pjesë e amatorizmit, jo e profesionalizmit. Në një ndeshje europiane, ku çdo rast mund të vendosë fatin e një sezoni të tërë, zgjedhja duhet të jetë gjithmonë ajo që i shërben skuadrës.

Lillestrøm nuk u dorëzua. Norvegjezët luftuan, shpresuan dhe besuan si ekip deri në fund. Egnatia, ndërkohë, nuk e shfrytëzoi mundësinë për ta mbyllur ndeshjen.

Nga kontrolli i plotë te goditja e minutës së 82-të

Egnatia kishte pothuajse gjithçka nën kontroll deri në minutën e 82-të. I mungonin vetëm tetë minuta për të ruajtur avantazhin dhe për të siguruar një kualifikim historik.

Por pikërisht atëherë Moen Foss shënoi golin e papritur të barazimit. Ky gol ndryshoi jo vetëm rezultatin, por edhe gjendjen psikologjike të dy skuadrave.

Lillestrøm fitoi besim dhe energji. Egnatia u trondit dhe humbi qetësinë që e kishte karakterizuar gjatë pjesës më të madhe të takimit.

Koha e rregullt u mbyll 1-1, ndërsa një tjetër moment naiv erdhi menjëherë pas fillimit të shtesës. Në minutën e 94-t, Olsen përfitoi dhe përmbysi rezultatin në 2-1.

Dy gola të pësuar në momente vendimtare tregojnë se Egnatia nuk arriti të menaxhonte presionin dhe avantazhin që kishte ndërtuar.

A gaboi Nevil Dede?

Trajneri mban pjesën e tij të përgjegjësisë, por humbja nuk mund t’i faturohet vetëm atij.

Kur një skuadër udhëheq 1-0 deri në minutën e 82-të dhe më pas pëson dy gola, menaxhimi i ndeshjes duhet analizuar. Egnatia duhej të ishte më kompakte, më e kujdesshme me topin dhe më e përgatitur psikologjikisht për presionin e fundit të Lillestrøm-it.

Nevil Dede dhe stafi i tij duhej t’ia transmetonin skuadrës më qartë detyrën e minutave të fundit: të mbrohej rezultati pa u tërhequr në mënyrë kaotike, të mbahej topi dhe të eliminoheshin aventurat individuale.

Por trajneri nuk mund të pasojë apo të godasë në vend të lojtarëve. Nëse një futbollist ka një shok të lirë dhe zgjedh të godasë vetë, përgjegjësia është individuale. Nëse skuadra nuk ruan organizimin pas barazimit dhe pëson menjëherë në shtesë, atëherë përgjegjësia bëhet kolektive dhe përfshin edhe stafin teknik.

Gabimi kryesor ishte se Egnatia mbeti mes dy mendimeve: as nuk sulmoi me qartësi për ta shënuar golin e dytë dhe as nuk e mbrojti avantazhin me disiplinën e nevojshme.

Statistikat e ndeshjes Statistika Lillestrøm Egnatia Rezultati 2 1 Tentativa gjithsej 15 22 Goditje në portë 4 4 Goditje jashtë 7 7 Goditje të bllokuara 4 11 Goditje nga këndi 9 8 Pozicione jashtë loje 1 3 Kartonë të verdhë 4 2 Kartonë të kuq 0 0

Golashënuesit:

33’ – Eljon Sota, Egnatia 82’ – Moen Foss, Lillestrøm 94’ – Olsen, Lillestrøm Një eliminim që dhemb, por duhet të shërbejë si mësim

Egnatia realizoi 22 tentativa, shënoi e para dhe e mbajti kualifikimin në duar deri në minutën e 82-të. Kjo do të thotë se skuadra shqiptare i kishte mundësitë për të fituar.

Por në Europë nuk mjafton të jesh pranë historisë. Duhet ta përfundosh punën.

Lillestrøm besoi, luftoi dhe qëndroi i bashkuar deri në fund. Egnatia krijoi më shumë, por u tregua individualiste në disa momente, e pasaktë përpara portës dhe naive në dy episodet që vendosën ndeshjen.

Prandaj kjo nuk ishte thjesht një fitore e Lillestrøm-it. Ishte një ndeshje që Egnatia e kishte në duar dhe e humbi vetë. Rrugëtimi europian vazhdon në Conference League, por mësimi nga Norvegjia duhet të jetë i qartë: ndeshjet e mëdha fitohen si skuadër, jo si individ.